Czy widzicie za oknem to samo co ja? A raczej czujecie? ... -9 stopni dzisiaj w Gdyni ,a mi zimno nawet w rękawiczkach. Pogoda się psuje, ale na szczęście śniegu nie widać,ani o nim nie słychać. Co u mnie? Jestem zabiegana jak zwykle,a gdzieś pomiędzy uczelnią ,treningiem i innymi sprawami staram się odnaleźć trochę spokoju, wyciszyć się, ochłonąć . Czasem mi się to udaje, a czasem dopadają mnie chwile gdy mam ochotę wszystko rzucić ,bo po prostu natłok tego wszystkiego mnie przerasta. Z rana muszę coś załatwić ,a potem na uczenię na step & streching ;). Nie myślałam, że przy tym można się naprawdę zmęczyć,ale przekonałam sie już o tym za pierwszym razem.
Tymczasem lecę spać ! Ostatni post w listopadzie napisany, uwaga święta nadchodzimy ! :)
Trzymajcie się, damy sobie zawsze radę ze wszystkim tylko " na spokojnie "
K.

Jesień- czyli o dziwo nie tylko deszcz i jesienna depresja ! :)

Za oknem kolorowo, zieleń przeplata się z rudością,żółcią i brązem na liściach, które leżą spokojnie na ziemi podwiewane czasem chłodnym wiatrem. Podoba mi się ta jesień. Jak już wspominałam tysiące razy,nie przepadałam za tą porą roku. Jednak w tym jest jakaś wyjątkowo delikatna i znośna.  W dodatku w radiu zapowiadali , że w prognozach na listopad nie widać opadów śniegu. Wczoraj o godzinie 21 leżałam sobie na ławce przed domem i spoglądałam w gwiazdy. Czułam się jak w taki chłodniejszy letni wieczór. Jesienne wieczory to zazwyczaj siedzenie przed oknem ( po drugiej stronie pada deszcz) z kubkiem gorącej herbaty i typowe przemyślenia nad wszechobecnymi problemami otaczającego nas świata, no dla tych bardziej pozytywnie nastawionych do życia to czas spędzony przy dobrej książce.
U mnie obie opcje się sprawdzają . Przeczytałam ostatnio "Droga do niewinności" Somaly Mam, ciekawa, wciągająca o prawdzie kobiet żyjących w Kambodży i o walce o odzyskanie przez nie godności, o próbie nauczenia ich życia na nowo. Życia czyli wolności, a nie trwania w niewoli. Teraz jestem w trakcie " Być jak płynąca rzeka..." Paula Coelho. W jednym miejscu poukładane wszystkie krótkie historie z życia autora, a w każdej z nich znajduje się jakaś życiowa porada,prawda. Paulo Coelho uczy czytać między wierszami, dlatego jego pozycje są tak inne od pozostałych książek.

Jeżeli macie jakieś ulubione tytuły, książki , które zapadły wam w pamięć ...dawajcie znać w komentarzach. Czytanie książek wieczorami to najlepszy sposób na uspokojenie, na przeniesienie się w inny świat. Świat , który jest opisany ,a widzimy go oczami wyobraźni. ( Ale ze mnie dzisiaj poetka ;p) . Trzymajcie się ! K.